Het leven is een feest, maar je moet wel zelf de slingers ophangen. Zo ook bij het kampeerweekend. Er liep het een en ander niet helemaal zoals het moest, maar we hebben er met z’n allen een feest van gemaakt. Gewoon met elkaar een heleboel gezelligheid. Zoals vanouds. Het weer was fantastisch, het hele weekend en daar hebben we met volle teugen van genoten. De mensen waren fantastisch, allemaal en voelde weer heel goed.

Slaapplaatsen

Er was iets mis gegaan met de huisjes. Pieter had er vier gereserveerd voor onze club. Vier huisjes met elk twee kamers met twee bedden, dus je zou zeggen ruimte voor 16 man. Maar er is ergens iets mis gegaan, waarschijnlijk in het toekennen van de huisjes aan belangstellenden, want alle vier huisjes waren ‘bezet’ met elk twee mensen. Gelukkig konden Tjeerd en ik erbij in het huisje van Piet en Addie en dat was heel genoeglijk.

Geen rit op zaterdag

Er was geen rit op zaterdag. Wel wist Arie Jonker, die nog zat te ontbijten, uit zijn hoofd een heleboel evenementen en interessante zaken in de buurt op te noemen. En iedereen heeft gewoon iets daaruit opgepikt en heeft zich uitstekend vermaakt. Tjeerd en ik zijn bij voorbeeld naar Schoorl gegaan en hebben daar rondgelopen op de rommelmarkt. Een ruime markt met een heel divers aanbod. Die bleek er elke zaterdag te zijn, maar wij hadden het mooie weer mee. En je wuift zo nu en dan naar een mede-kampeerder, die je tegen komt.

Geen remmen

Aike Dreves had de pech, dat zijn remmen het niet meer deden. Gisteren nog wel, vandaag tijdens de rit hierheen steeds minder. Omdat er op zaterdag geen rit was, kon hij, samen met Jaap Heeringa, zijn auto voor een deel ontmantelen en dit euvel aanpakken. Het nam enige tijd in beslag, maar uiteindelijk deden ze het weer. Een mooi stukje samenwerking en samenbundelen van technische kennis.

Barbecue

De barbecue op zaterdagavond was als vanouds, die kwam dan ook van dezelfde slager als hiervoor, helemaal vanuit Limburg. Ja, waarom zou je een goed team veranderen? Pieter weet precies voor hoeveel man hij moet bestellen om niet te veel vlees over te houden. En het voordeel is, dat er borden en bestek bijgeleverd worde die weer vies mee terug mogen. De vlam sloeg een paar keer in de barbecue (letterlijk), maar ook dat werd vlot hersteld door de omstanders.

Sleutels kwijt

Frank was ergens op de zaterdag zijn autosleutels kwijtgeraakt. Hij had in de auto van Jaap gezeten, en in de auto van Henk en nog bij iemand en hij wist echt niet meer, waar hij zijn sleutels gelaten had. Die had hij nodig voor het contactslot, voor het dashboardkastje en voor de benzinedop. Uit het dashboardkastje wist hij via een spleet nog wel zijn bestek te halen, voor het contactslot sloot hij gewoon twee draadjes aan en benzine had hij op dat moment nog genoeg. Maar toch lastig. Pas thuis had hij de tijd om écht te zoeken en bleek het, dat de sleutels achter de voorstoelen lagen. Tussen alle spullen die daar al waren. Hij had ook last van zijn oog, dat werd opgelost doordat Theunis het grootste stuk op de snelweg voor hem ging rijden, dan hoefde hij daarna nog maar een klein stukje ‘alleen’ te rijden om thuis te komen.

Bobine geleend

Roel Koolen mocht voorop rijden bij de rit, omdat hij een 12 pk heeft. Maar, bij het starten bleek zijn accu leeg. Hij had zijn lichten aan laten staan toen hij hem wegzette en met iedereen een praatje ging maken. Eerst proberen aan te slingeren, daarna een bobine geleend van een ander. Zo’n tweede bobine monteer je dan boven de eerste en je verwisseld de contacten. Aan het eind van de rit heeft hij ze weer terug verwisseld en bleek die van hem het weer te doen. Simpele en doeltreffende actie.

Verdwaalde Eenden rit

De rit op zondag ging goed van start, de aanwijzingen waren op zich goed, maar soms moest je heel lang wachten voordat de afslag kwam. Wij (Steven en ik) waren op een gegeven moment alle Eenden voor ons kwijt, maar gelukkig, omdat Steven de weg hier kende én omdat we de Friese methode volgden, kwamen we toch weer op ‘de goede weg’. Verderop liep het uit de hand, maar dat bleek opzet te zijn, omdat we even met z’n alleen gingen neerstrijken in Schagen om de innerlijke mens te verzorgen. Een mooie plaats overigens, met een heel scala aan eetgelegenheden. Er reden in totaal veertien Eenden en Eendachtigen mee en door de Friese methode (de tweede stopt bij een afslag en voegt als een-na-laatste weer in) zat je telkens op een andere plaats in de rij en moest je goed opletten als het ‘jouw’ afslag was én je zag iedereen voorbij rijden. Dit maakt een rit heel levendig en geeft goede foto momenten.

Al met al een goed kampeerweekend, met zo’n dertig deelnemers en extra aanloop voor de traditierit. Ik ben zelf erg blij, dat ik op zondag toch nog een interview heb kunnen doen. Het merendeel van de deelnemers had ik al een keer bevraagd. Wat dat betreft zijn het veel de zelfde mensen, die op z’n kampeerweekend komen. Gezellig, maar weet wel, lezers, dat iedereen welkom is. Het voordeel is ook, het is misschien ver rijden, maar je blijft daar wel twee nachten.

Irene Doorenbos