Rit Walcheren 14 juli: Verslag van Rien

Het beloofde een zomerse verrassende rondrit op het Zeeuwse eiland Walcheren te gaan worden. – nota bene op Quatorze Juillet. En zó geschiedde!

Zin in deze ‘Primeur’! Jan Blom kwam vanuit Baarle Nassau in zijn Citroën Cactus naar mijn adres in Breda, om gezellig in mijn ouwe rooie ’61er mee te rijden. Franck Huismans zou ook komen met zijn ’58er, om vervolgens samen achter elkaar richting Zeeland te tuffen. Wachtend op Franck, hadden Jan en ik eerst een bakkie gedaan. Hij moest vanuit de 6-volt meeting België komen. Uiteindelijk verkoos hij bij Antwerpen via de A12 naar Grijpskerke te rijden. Het was uiteindelijk toch een te grote omweg voor hem om via Breda te komen. Begrijpelijk, maar … het zou wel héél leuk geweest zijn.

Op naar Grijpskerke

Jan en ik vertrokken om 10.10 uur. ’n Beetje laat, maar nog genoeg tijd om met een gangetje van 80 à 90 km per uur vóór aanvang van de rit (12.00 uur) aan te komen. We hadden dit keer wind vanuit het Westen, dus tegen! Geen probleem voor mijn oudje. Het ging gesmeerd, want we reden tot aan de afslag van Goes achter een grote Jumbo-vrachtwagen. We werden heerlijk, net als vroeger, als het ware, in zijn zucht meegezogen. Al kletsend over onze Citroën-hobby (etc.) naderden we de afslag Middelburg-Oost, én daarna roeftum … richting Grijpskerke, het adres van Victor Couwenbergh. Aankomst 11.35 uur! Top!

Fons Cremers stond ons op te wachten. Dat was een verrassing, want ik was in de veronderstelling dat hij in Frankrijk vertoefde, omdat we tijdens onze vakantie in juni nog via de app contact met elkaar hadden. Jan had ook al snel contact met Fons Cremers, omdat zij elkaar nog kenden van ongeveer ’45’ jaar geleden. Fons vond het heel apart, om ‘de’ Jan van weleer te ontmoeten, hij las zijn spraakmakende én tot discussie leidende opmerkingen en verhalen in de welbekende clubbladen ‘Het Lelijke Eendje’ uit de jaren 70 toen hij 18 jaar oud was. Én Jan (oud lid van het eerste uur) is nog in blakende gezond (a.s. September 8 kroonjaren!). Een ‘eeec-lustrum-waardig’ verhaal. Geen toeval, vind ik, moest zo zijn!

Franck was na een heel lange rit uit België al eerder gearriveerd. Enkele welwillende gegadigden hadden Grijpskerke niet kunnen halen, waaronder Willem Klein Lankhorst. Hij had onderweg de versnellingbak van zijn 2CV-Radar in de soep gedraaid. Jammer Willem! Hopelijk kun je er de volgende keer wel bij zijn. Alle aanwezigen, waaronder ook leden van het bestuur, werden van harte welkom geheten door de organisatoren/voorzitters/ritmeesters Victor Couwenberg en Piet (Jirre) Gabriëlse. Victor’s vrouw Nellie had de koffie klaar staan. Aanvullend was er keuze tussen een ‘gevuld heertje‘, of een typisch Zeeuwse lekkernij  de ‘bolus’ (Jikkemiene ofwel Draoier). Het laatste had mijn voorkeur; ‘heerlijk!’ Ondertussen gaf Jirre’s vrouw Addy ons de route en info over het Zeeuws museum te Middelburg, met toevoegende uitleg dat we niet via Middelburg zouden gaan rijden, zoals zij graag hadden opgenomen in de route, i.v.m. evenement ‘City of Dance’ festival.

Pieter Vogel van  onze evenementencommissie had zijn fiat gegeven aan Victor en Piet. Fantastisch Pieter, én nogmaals een dikke MERCI voor je welwillende medewerking namens de twee voorzitters van de Walcheren afdeling i.o.. Zij waren je zeer erkentelijk. Zonder jouw supervisie hadden zij deze speciale 1e Walcherentocht niet kunnen realiseren.

Er was nog even tijd om enkele clubgenoten te spreken, voordat we zouden vertrekken. Zeer gezellig. Piet en Addy vroegen nog hoe wij het ondersteunend bezoek van Franck en mij aan Elly (vrouw van jl. overleden Tijs Kolen) hadden ervaren. Harry, huisvriend en mede sleutelaar van Tijs, was er ook bij aanwezig. Het was aangrijpend, maar wel een heel fijn samenzijn. Hopelijk hebben we Elly een hart onder de riem kunnen steken.

Tijd om te gaan

Pieter Vogel stond al op zijn horloge te kijken. Hij kondigde aan dat we om 12.00 uur zouden vertrekken. Na anderhalf uur tuffen, zouden we van Pieter een lunch mogen gaan nuttigen van de clubkas in ‘Kasteel van Batavia’! Magnifique! Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Dus gingen we direct ‘en route’ in onze eend-bolides. Genietend over Zeelands wegen richting Westkapelle (eerste stop). ‚Vergeet je dakje niet open te trekken, want het mooie zonnige weer laat het toe!‘, werd geroepen. Zó gezegd, zó gedaan !

Voordat we vetrokken meldden zich nog twee clubleden op de fiets. Dit waren Jan Jaap Pouwer en zijn echtgenote uit Kesteren (speciaal uit de Betuwe). Zij waren op vakantie in het Zeeuwse Walcheren en kwamen speciaal om hun plaatsgenoot Willem Klein Lankhorst te bewonderen en ons dolenthousiast uit te zwaaien. Jammer van het pechverhaal van Willem. Daarna gingen zij op hun manier, op de fiets, het Zeeuwse landschap bewonderen. Jan Jaap had samen met Michel de Leeuw de mooie Oranjerit van vorig jaar langs rivieren de Linge en de Korne in de Betuwe georganiseerd (zie verslag Deux Chevaux Nieuws 45/4). Pieter Vogel was ingestapt bij Franck. Ad verburg reed met Wilma in de AZAM-6 van Victor. Victor zelf reed met zijn vrouw in zijn AZL’59. Irene Doorenbos mocht met haar camera meerijden in de Citroën Ami 6 Break van Fons. Met gezellig kletsende bijrijder en routelezer Jan reden we zonaanbiddend, met open dakje, al zigzaggend, door het Walcherse landschap. We kwamen door het dorp Sint Laurens, welbekend door de chevrontekens in het wapen van deze plaats. Hilarisch was het passeren van straatnaambord; Eendenkotsweg!

In een ’trein-van-Eenden’ rijden is er soms enige oplettendheid geboden, want voor je het weet knots je zomaar op elkaar. Gelukkig niet aan de orde in deze rit. Geweldige chauffeurs niet waar!? Al rijdende fotografeerden Irene en ik erop los om geschikte plaatjes te schieten voor ons clubblad en de website. Onderweg wees Franck nog naar het huis van zijn vader, én een scheepsanker van zijn familie (wat ik helaas niet gezien had). Hij reed over zijn geboortegebied en dus voor hem veel herkenbaars. We vervolgden onze weg en kwamen via de Westkapelse Zeedijk bij de vuurtoren ’t Lage Licht (ook wel ‘Noorderhoofd’ genoemd). Een uitgelezen plek om een foto-moment te nemen. Even uitgestapt natuurlijk en het zeewindje langs onze oren laten wapperen. Menigeen(d) had zijn/haar ‘op-en-af-de-dijk-capriolen’ getoond. Rol er eens uit! Beetje eng om te zien, maar wel stoer! Wetenswaardigheid; de Eend is géén buitelaar, wél rond van vorm, maar hij is niet op zijn kant te krijgen!

Heerlijke lunch op een prachtige plek

Piet had een vergunning gekregen om op de Westkapelle dijk onze colonne Eendjes te mogen parkeren. Eenieder vond dit geweldig! Het was even zoeken wie waar zou gaan staan, maar het gaf weer een gelegenheid om te kletsen over van alles en nog wat, maar zeker ook over onze 2CV-hobby. Benedenbeeld was uniek. Prachtig horizonplaatje van ons Eenden-silhouet boven aan de dijk. Restaurant ‘Kasteel van Batavia’ lag onder aan de dijk in de Zuidstraat nr. 143 (Schuin tegenover het Dijk-en oorlogsmuseum Polderhuis). We hadden genoten van een drankje vooraf, een heerlijke soep én een broodjes-schotel met gevarieerd beleg. Pieter trok na de maaltijd ruimhartig de magische club-creditcard, en hij meldde ons dat hij onze geneugten had betaald. Merci Pieter!

Diverse malen viel mijn oog op passerende of overvliegende vogels. Als amateur vogelaar kon ik dat niet laten. Dat zit in mij. Ooievaars, bruine- en blauwe kiekendief, torenvalken, buizerds, blauwe-, kleine-, grote- zilverreigers, lepelaars, diverse soorten ganzen, én vele andere watervogels in poelen en plassen waar we langs gereden zijn. Ik kan intens genieten van zo’n uitgelezen kans van een dubbele hobbybeleving. ’t Schaepeweitje aan de Noordweg bij Biggekerke vond ik ook een bijzondere ervaring. Een pittoresk straatje met historische huisjes en schuurtjes. Formidabel! Piet (Jirre) had aan het begin van de rit aangekondigd dat we de ‘Friese Methode’ zouden gaan toepassen. Dit werd in het begin niet gehanteerd, maar naarmate de rit vorderde werd er toch gebruik van gemaakt en verliep de methode wonderbaarlijk als een geoliede machine.

Einde in zicht

Het einde van de rit was in aantocht. In Grijpskerke stond het ‘einde-rit-baken’ (2CV van Addy) aan ‘de smidse’ op ons te wachten. Doel bereikt! Na afloop werden we uitgenodigd om bij Victor en Nellie nog een nazit te houden onder het genot van een theetje/koffietje of drankje naar eigen keuze. Ik nam een bakkie koffie. Addy prees ons ‘Wasschappelse Blokjes’ aan (een soortgelijke Zeeuwse babbelaar), en of verrukkelijke kruidkoek. Eenieder liet het zich heerlijk smaken.

Franck bracht trots twee nieuwtjes mee naar Grijpskerke, om aan ons te tonen; Het was een prachtige replica reservetank voor achterin de kofferruimte van de 2CV (in toekomst te koop), en een pracht houten voetstuk met een uitsparing voor een authentieke 2CV-krik, welke vroeger in de AZU van de Belgische posterijen thuis hoorde. Franck ging niet terug naar Houten, hij bleef in Zeeland bij zijn familie. Fons, Jan en ik hadden afgesproken om achter elkaar aan te rijden richting huiswaarts. We hadden volop bekijks onderweg met onze ouwe voituurkes. Top!

Bij thuiskomt in Breda had ik deze dag 262 kilometers gereden, inclusief de rit. Dappere ouwe rooie! Ad en Wilma hadden op hun terugweg naar huis bij mij nog een oude ribbelkap (eerste serie) opgehaald. Deze had ik op vriendelijk verzoek van onze magazijnier Jaap Heeringa in het Brabantse plaatsje Schijf (niet ver van Breda) opgepikt. Ad vertelde later, dat de kap helaas niet meer te redden viel. Te veel verroest, maar… de aluminium grillijst en sluitknop zijn nog goed te gebruiken, en zodus worden ze in onze breed gesorteerde EEEC-magazijnvoorraad opgenomen.

Afsluitend wil ik alle lof toekennen aan iedereen die meegewerkt heeft aan deze fantastisch fraaie, alsmede leerzame Deux Chevaux rondrit. We hebben bijzonder genoten! Victor en Piet waren zeer blij met zoveel belangstelling en zij danken iedereen voor hun bijdrage aan een bijzonder gezellige dag. Hopelijk volgend jaar weer!?

Op verzoek van Victor Couwenberg mocht ik i.o. met Irene Doorenbos (redactie clubblad) dit verslag schrijven. Irene en ik spraken af om een fotosessie van deze gedenkwaardige ‘ík was erbij’ dag te verzorgen.

Veel lees-, en kijkplezier,

Rien de Klerk – Breda.