Kampeerweekend aug-2021

Kampeerweekend augustus 2021

A-type markt in Gemert

A-type markt in Gemert 23-03-2019

Dit keer ben ik zonder gezelschap in mijn ‘ouwe rooie’ 2CV-’61 (EP-72-42) naar Gemert gereden. Het beloofde een formidabele dag te gaan worden. Bewolkt maar niet koud.

Onderweg op de A58 bij Eindhoven snorde een busje met een autoambulance mij voorbij. Hij had een Porsche geladen, een Azurit-blauwe Cabrio uit de jaren 60, én met een gloednieuw dakje (in plastic). Heerlijke rustige tocht. Niet druk. In Erp stonden aan de Voordijk ‘twee paarden’ op mij te wachten (kunstwerk Toon Grassens; Bonfire, het in 2013 overleden paard van amazone Anky van Grunsven). Ze lieten zich onverstoorbaar fotograferen. Goeie start; ‘DeuxChevaux’ al in beeld!

A-type markt in GemertAankomst

Ik was rond 09.45 uur aangeland op de voorbestemde parking bij de Kokse Hoeve. Het was al behoorlijk druk voor dit vroege tijdstip. Eenmaal een plekkie gevonden stond Fons Cremers uit Bergen op Zoom op me te wachten. Hij zag me blijkbaar al aan komen rijden. Tjonge … dat was heel lang geleden. Via hem ben ik in 1991 in het bezit gekomen van mijn ‘ouwe rooie’. Fons verkocht hem toen voor zijn overleden zwager/vriend/clublid John Lemmens. Joep, de zoon van John, had via Fons gevraagd of hij een keer met mij een ritje in de EP-72-42 mocht gaan doen. Bij deze gelijk toegezegd. We spreken nog een datum af. Verder hebben we bij gepraat en later nog koffie gedronken en anekdotes uitgewisseld. Leo Greiner sloot even bij ons gesprek aan. Hij had mij enkele jaren terug in mijn ouwe rooie zien passeren toen hij in de inmiddels gesloten ‘Eat-Shop-Sleep’ Block62 aan de Ginnekenweg te Breda vertoefde.

Parkeerplaats

Onderwijl parkeerde een rode 18 pk met Arnold Duijvestein achter het stuur. Ik bespeurde dat vele bezoekers met hun ouwe 2CV waren gekomen, dus maar gelijk besloten om foto’s te gaan schieten. Ook 2CV aanverwante types: Mehari’s, Ami’s, Dyane’s, Acadiane’s waren aanwezig. Zelfs oude Eenden, welke prachtig van uiterlijk, maar behoorlijk verkracht door zwaardere motoren van eigen makelij. Behoorlijk wat internationaal 2CV-volk op de been. Leuk!
Vervolgens gezellig de markt over geweest. Ook dit jaar weer genoeg 2CV-spul voor eenieder te koop of te ruil.

Taxi reclamebord

Diverse 2CV-minnende mensen gesproken. Frank Huismans had een oude kartonnen taxi-reclamebord CITAX weten te bemachtigen. Onder genot van koffietje met Kokse-Appelpunt, over zijn nieuwe baan en verf perikelen aan zijn ouwe 2CV gesproken.

A-type markt in GemertVerschillende leden

Teunis & Jeanette van den Hazel, hadden een kunststof CIPA buitenspiegeltje (wowh…), voetpedalen met ronde rubbers etc. op de kop getikt. Bij de EEEC-stand stonden de gebroeders Arie en Klaas Jonker, Ad Verburg, Jan Nijboer, Marc Aartsen, en Jaap Heeringa was ledverlichting voor de ouwe 2CV aan het promoten. Robert Kaag showde nieuws vanuit het archief.

Kees Jansen en Harry Kanters vertelden bevlogen over hun nog steeds boeiende 2CV-hobby.

Hans Waldekker prees achter zijn accessoireskraam leuke ouwe artikeltjes aan, en onder andere ook een grote poster met een Rotterdams uitzicht incluis een ouwe 2CV (Giantific studios, van zijn zoon, de ‘Creative Giant’ Tim). Met Arie Jonker gesproken over het bijzondere 2CV-museum van Edwin Groen (staat nog op mijn verlanglijstje om heen te gaan). Jo Damoiseaux vertelde over het stopzetten van zijn Dyane hobby, maar blijft toch de club steunen. Jo Fijen heeft zijn DS verkocht, hij heeft alleen nog zijn Renaultjes 4. Zijn dochter rijdt een door hem gerestaureerde 2CV6. Hij blijft voeling houden met de EEEC. Anette Scheeres stond te genieten en ook zij had bijzondere ouwe eend-spullekes op de tafel liggen. Tijs Kolen vertelde dat hij wederom bezig is met het restaureren van een 2CV Sahara, én er is weer een exemplaar op komst waar hij zijn ziel en zaligheid aan gaat geven. Top Tijs!

Met nicht Ina v/d Logt en Peter Steenpaal (2CV AK350, 1969) en Frank Huismans een biertje weg geslurpt. Irene Doorenbos was niet van de partij, zij geniet haar vakantie in Yunnan (Zuid China). Wie weet … komt ze op haar pad nog ’n Chinese 2CV (Peking-eend) tegen. Met haar afgesproken dat ik verslag doe van deze (21e) A-markt 2019.

Terugkijkend bemerkte ik dit jaar een andere overzichtelijke opstelling. Binnen was meer ruimte (leek wel). Buiten ruimte genoeg en volop aanbod aan vehikeltjes en onderdelen. Weinig jeugd dit keer te bespeuren. De vroege opkomst van bezoekers bleek vervolgens een vroege aftocht van de A-markt. Ik heb genoten en ik weet zeker velen met ons. Heerlijk bij gekletst en indrukken opgedaan. Tijs en mede-organisatoren, dank voor deze grandioos georganiseerde A-type-marktdag!

Via Erp op mijn gemakkie terug richting Breda getuft. In mijn spiegel zag ik nog net Peter en Ina afslag ‘s-Hertogenbosch nemen. Mijn rit ging nog voort naar Sprundel, waar vriend Gerard zijn 75 jarig bestaan op deze aardkloot ging vieren. Hij gaf een feestelijk herinneringsmoment in het café waarin hij geboren en getogen was (zijn wieg stond daar op zolder).

Veel lees-, kijkplezier en hartelijke 2CV-groet,

Rien de Klerk – Breda

EEEC Oranjerit

Oranjerit

Utrecht is een mooie stad, maar we zijn er tijdens de Oranjerit alleen omheen gereden. Vrijwel helemaal omheen, begonnen in Haarzuilens (in het westen), via het zuiden en oosten naar Breukelen (ten noorden).

Allemaal landelijk en allemaal heel mooi. Een aantal forten van de waterlinie ‘gerond’, want die liggen daar nu eenmaal. Het verbaast mij elke keer weer hoe Pieter Vogel die mooie weggetjes weet te vinden en het belooft in elk geval veel moois tijdens het lustrumweekend, want Bunnik ligt ook in de buurt van Utrecht. Met in totaal zes auto’s was de opkomst niet echt groot, maar wel enthousiast. Ook divers, want behalve leden die geen enkele rit lijken over te slaan, zoals Piet en Addie en Jaap en Carla, zagen we Michel en Monique deze keer ook. De helft van de foto’s op deze pagina’s is van hen.

EEEC OranjeritDe route

De aanwijzingen van de route waren weer duidelijk aangegeven (24. Bij knik rechts aanhouden richting Nieuwegein-O./Z.. 25. Y-splitsing links richting Houten (N409 Houtenseweg > Utrechtseweg), etc.). Toch was ik de route regelmatig kwijt, omdat ik nu eenmaal foto’s wil maken tijdens de rit en dan bij voorkeur bij splitsingen en bochten en dat is nu net het moment, dat je op de route moet letten.

Dagelijks mee rijden

Tjeerd rijdt niet zo vaak in de Eend en daardoor weet hij niet precies hoe breed de auto is. Dat er nog een halve meter weg rechts van hem ligt, die hij niet gebruikt bij het passeren van een tegenligger. Zoiets als de breedte van je auto moet nu eenmaal ‘inslijten’, dat komt pas later. Zijn eigen auto, dat weet hij precies, hij kan daarmee tot op de millimeter inparkeren, maar de Eend is nu eenmaal door de weeks meer ‘mijn ding’. Ik rij er bijna dagelijks mee en dan voelt het als een jas en weet je wanneer je moet schakelen, hoe breed je precies bent en hoe gemakkelijk je bochten kan nemen met dat heerlijke grote stuur.

Opnieuw starten

Bij een spoorwegovergang ging het even helemaal mis. De motor sloeg af en Tjeerd kon hem niet aan de praat krijgen. Hebben we dus even gewisseld en ik weet echt niet wat ik anders deed, maar voor mij wilde hij wel starten. We waren de laatste auto in de rij (meer vulling voor de foto’s), maar Michel stond keurig een straat verder op ons te wachten en even later zagen we de rest van de Eendjes ook aan de kant staan. Want dat is het nadeel van de route niet precies volgen, dan weet je ook niet waar je bent en is zo’n duidelijk aanwezig voorganger is dan de reddingsboei die je nodig hebt. Eigenlijk was het wel lekker, om weer even zelf te rijden. Behalve dan, dat de weg heel fotogeniek werd en het licht perfect. Tjeerd weet gelukkig foto’s te nemen, zelfs met mijn camera. Later toch maar weer gewisseld en hem laten rijden.

Lunch

Ongeveer halverwege streken we neer bij restaurant Vroeg, waar we een overheerlijke lunch hebben genoten, elk wat hij zelf wilde en vooral ook hoe groot. Dat restaurant is overigens ongeveer een week erna uitgebrand. Gelukkig niet helemaal, maar wel de keuken er van.

Landelijke weggetjes

Het merendeel van de weggetjes waren erg smal, waarbij de geringe breedte van de Eend duidelijk voordelen biedt. Vaak gingen de moderne wagens voor ons aan de kant staan, wat we natuurlijk zeer waardeerden. Vroegere Eendrijders misschien? Het was in elk geval een fijne sfeer, het weer was perfect, het was een mooie route en we hebben er van genoten. De volgende keer wellicht een grotere opkomst?

Irene Doorenbos

EEEC Brabantrit

Brabantrit

Door allerlei omstandigheden maak ik niet vaak een rit mee van onze club. De Brabantrit trok mij zeer aan, dus stond die in mijn agenda en gelukkig kon ik met Willem Klein Lankhorst mee rijden want mijn Eend staat in Frankrijk.

EEEC Brabantrit De rit van Opheusden naar Den Bosch is op zich al een EEEC rit waard dwars door de Betuwe met leuke kleine plaatsjes, maar daar hadden Willem en ik geen tijd voor. Willem z’n Radar is een echte rally Eend, dus waren we in no time in Den Bosch en daar begon voor mij het feest der herkenning,

De IJzeren Man

Pieter had het ontmoetingspunt gepland op de bestemming van een van mijn leukste schoolreisjes van de lagere school: de IJzeren Man. Koffie met taart en een leuke ambiance (details hier over te verkrijgen bij Tijs Kolen).

Kamp Vught

Hierna gingen we naar het vlakbij gelegen Museum Kamp Vught (voor mij de reden om mee te doen).

Kamp Vught was het eerste concentratie kamp dat de Nazi’s in de 2e Wereld oorlog in Nederland hebben ingericht. En is een indrukwekkende confrontatie met de verschrikkingen van de Nazi’s. Er was een heel bijzondere tentoonstelling ‘Vrouwen in het verzet’. Iedereen was zeer onder de indruk van wat zich in dat concentratie kamp heeft afgespeeld en de barbaarse methodes die de Nazi’s hadden bedacht om gevangenen mentaal en lichamelijk te breken.

EEEC Brabantrit Heerlijke lunch

Daarna hebben we uitgebreid geluncht waar een van de deelnemers mij vertelde dat deze rit meer kostte dan het lidmaatschap en hij vond dat hij een goede keuze had gemaakt om mee te doen.

De rit

De rit die Pieter had uitgezet was van grote klasse. Alles wat we in Nederland aan landschap hebben zat er in. Bossen, beekjes, meertjes. Prachtige boerderijen, leuke kleine dorpskernen, landhuizen en natuurlijk veel bekijks.
Kortom een belevenis, de Brabantrit was een succes met een heel gevarieerd programma.

Daan Vreeken

EEEC Limburgrit

Limburgrit 6 oktober 2019

Verslag Limburgrit regio zuid dd 6 oktober 2019, georganiseerd door Jan Gielen. ‘Wie sjoeën ós Limburg is’, ook als het regent dus.

EEEC LimburgritZondag 6 oktober was het zover: de jaarlijkse Limburgrit, zoals altijd uitgzet door Jan Gielen van Regio Zuid. Vanaf 11 uur waren we welkom bij de forellen visvijver Heioord in Neeritter. Ontvangst ‘comme l’habitude’ met koffie of thee met natuurlijk Limburgse vlaai.

Ondanks de regen was er een behoorlijke opkomst van maar liefst 16 Eenden en 2 Dyanes. Om 12 uur was het startsein van een enorm mooie rit door Nederlands en Belgisch Limburg. De rit voerde ons langs mooie weggetjes door bos- en akkerland. Weggetjes met Limburgse namen als ‘Processieweg’ en ‘Grensweg’, langs de heilige Rita en de Luysmolen.

Lunch

De lunch was bij restaurant Nieuw Vosseven, een mooie uitspanning met een prachtig terras aan het ven dat helaas ongebruikt bleef door het slechte weer. Wie naar het toilet moest heeft hopelijk net zo geglimlacht als ondergetekende over de (licht vrouwonvriendelijke) schilderingen op de toiletdeuren: Hopelijk heeft iedereen de goeie deur gevonden!

Na de lunch moesten helaas een aantal mensen naar huis, maar uiteindelijk kwamen we toch met 15 –vuile- Eenden weer bij de forellenvijver terug. Nog wat drinken aan een grote tafel en daarna ging iedereen weer huiswaarts.

Jan en Mien, heel veel dank voor weer een prachtige en gezellige rit door Limburg. Chapeau!

Liesbeth Wagensveld

citromobile 2017

CitroMobile 6 en 7 mei 2017

‘Joie de Vivre’ was het thema en bij een aantal clubstands spatte de vreugde er af. Persoonlijk vond ik op onze eigen stand de ballonnen (goed idee van Tijs, die ballonnen) en de in felle kleuren geschilderde dame ‘levenslustig’ genoeg voor het thema. Club Friesland had er een ode aan het ‘goede Franse leven’ van gemaakt in de vorm van een bistrootje met terrasje. Met een fraai achtergrond-landschap en heel veel mooie details. Overal volle en lege flessen met rode wijn (bleek achteraf allemaal druivensap te zijn), dozen met wijn met de namen van de stand-makers erop, op elk tafeltje heerlijk uitziende Franse kazen (piepschuim met verf en kalk), zonnebloemen, schoolbord met wat er verkocht werd (allemaal echt Friese dingen, maar dan slecht vertaald in het Frans) en natuurlijk een boel gezellige Friezen voor de uitleg. Bij de Dyane club was het soberder, maar ook daar zonnebloemen en in dit geval een vrolijk draaiende parasol. Bij de Ami-club ook een uitbundig zomer tafereel, maar dan met echte poppen. Op de stand van Citroën Nederland de mooiste nieuwe modellen, met de lichten aan. Was van verre te zien, want zoals bij vrijwel alle moderne auto’s zijn die lichten moordend (je ziet even niets meer nadat je zo’n auto tegengekomen bent), maar wel levendig.

citromobile 2017Alles te koop

De rest van CitroMobile was weer van ouds, zoals een CitroMobile hoort te zijn. Heel veel handelaren, een zeer ruim aanbod, zodat iedereen kan vinden wat hij zoekt. Of het nu documentatie is, of een puzzel voor de kleintjes, dat ene onderdeel waar je al een tijd naar op zoek bent, of een complete auto, van welk type dan ook. Of gewoon een heerlijk broodje; bij Lusciousloaf heb ik ook deze keer weer een brood gekocht voor thuis, altijd lekker.

Parkeerterrein

Ook buiten was het weer een kijkfestijn, zoals we dat van vroeger gewend zijn. Auto’s in alle soorten en maten op het parkeerterrein, ook daar voor een deel ‘te koop’. Auto’s ook uit onze buurlanden, CitroMobile is blijkbaar reden genoeg om er ‘een eindje voor om te rijden’. Van Rien de Klerk hoorde ik, dat hij op zaterdag urenlang rondgelopen heeft op het parkeerterrein (en koffie gedronken bij zijn auto) in de hoop dat de rij bij de kassa wat korter zou worden. Dat gebeurde niet, dus is hij toen toch maar in die rij gaan staan. Op zaterdag was het dus duidelijk een stuk drukker dan op zondag.

Het leukste blijft natuurlijk om allemaal bekenden tegen te komen en even een praatje te maken. Daarvoor ben je eigenlijk in hoofdzaak op dit evenement.

Irene Doorenbos