Deze dag beloofde een dag vol klassieke Franse charme. En zo geschiedde!

Franck Huismans en ik hadden afgesproken om ieders eigen eend van stal te halen. Franck in zijn ’58er en ik, bij nader inzien vanwege het slechte weer, in mijn Vallelunga Rouge 2cv6 ’86. Bij aankomst was er enige wachttijd om binnen te komen. Ik stond geduldig achter een pracvhtige rode Simca-1700-S. Tjutoch….ik was vergeten een ticket vooraf te kopen en menig andere met mij. Maar eenmaal binnen de poort en na invullen van deelname en mijn auto gegevens, kon ik mijn bolide naast die van een warm welkom hetende Franck zorgvuldig parkeren. Even later arriveerde Martijn van Well in zijn blauw-grijze AZU AV-19-17. Hij had weer zin om ‘de perfecte’ plaatjes te gaan schieten. Hij liet er geen gras over groeien en ging al snel aan de slag.

Willem Klein-Lankhorst reed even later in zijn groene 2cv-Radar ’58 het terrein op. Met open dak, jawel (stoer Willem)! Hij was enigszins nat geworden, maar hij had het niet koud gekregen onderweg. Zijn kacheltje had hem redelijk warm gehouden. Later had hij toch maar zijn dakkie er terug op geplaatst. De Radar moest geen badkuip worden.

Het was een sfeervol samenzijn. ’s Middags scheen zo nu en dan de zon en werd het ietsje warmer, maar de wind hield wel aan. Alle voituurkes (old- en youngtimers) waren rondom het automuseum opgesteld. Hier en daar stond ook enig model van andere pluimage, die werden gedoogd, en dat mocht de pret niet drukken. Er was voor ieder wat wils; Franse hapjes en drankjes waren te koop in heuse Franse foodtrucks. Aan deze Franse autodag was een exclusief Concours d’Elegance verbonden.

In het museum was de mogelijkheid om koffie met appelgebak (inkluis slagroom) o.i.d. te nuttigen. Franck en ik hebben ons daar goed aan gedaan. Daarna een ’trip down memory lane’ gedaan in het museum. Alles is er ordelijk gestald met liefde voor oud blik, én het rook er heerlijk naar brandstof en motorolie. Leuk om te ervaren dat we bij diverse automerken dierbare herinneringen konden ophalen. We hebben in het automuseum een grote verzameling miniaturen kunnen bekijken. Ook buiten waren er kraampjes, waarin modelletjes te koop werden aangeboden.

Tussen de middag even een boterhammetje bij onze 2cv’s gegeten en met een van de organisatoren gesproken over de beleving van het 2cv-rijden, en technische info uitgewisseld. Hij raakte door ons enthousiaste gepraat en toelichting behoorlijk verliefd op de spartaanse 2cv, en overweegt om misschien toch zijn DS-break in te gaan ruilen voor een heus oud eendje. Wie weet!? Ondertussen zagen wij enkele leuk opgedostte juryleden rondsnuffelen langs de voituurkes en historisch rollend erfgoed.

Rond 15.00 uur werd inside het museum door de eigenaar Henk Visscher en juryleden de prijswinnaars bekend gemaakt van de mooiste en meest bijzondere auto’s. Twee van onze EEEC-leden werden daarbij in het zonnetje gezet; Henk Koning met zijn laatst geproduceerde Citroën 2cv AZ 18pk, febr.1970, Rouge Corsaire. Hij had de prijs voor de meest mooie en originele 2cv.  En Willem Klein-Lankhorst had de prijs voor de meest originele en bijzondere Radar sportwagen.

Franck en ik hadden besloten nog een laatste rondje te doen en onze ogen goed de kost te geven. We hadden nog overwogen om naar het historische en schilderachtige stadje Buren te gaan. Maar de koek was op. Niet meer gegaan. Overigens maar goed ook. Het bleek er enorm druk toen we er langs reden. Lijkt me een leuk uitje voor een volgende keer en zeker de moeite waard.

Het was een geslaagde dag. Jazeker, we hebben de magie van de Franse autowereld in Buren mogen beleven. Franck en ik zijn, ondanks de rukwinden onderweg, behouden thuis aangekomen. Zoals gebruikelijk melden wij dit aan elkaar. Het was formidabel gezellig! Hopelijk volgende keer met mijn ouwe 2cv AZ Rouge Estérel ’61er.

Ik wens jullie veel lees-, kijkplezier.

Hartelijke 2cv-groet, Rien de Klerk – Breda